Een zelfhulpboek schrijven. Kun jij dat zomaar doen?

Een zelfhulpboek schrijven. Kun jij dat zomaar doen?

Ik ben er echt fan van. Zelfhulpboeken. Al wordt de term niet meer zo enthousiast gebruikt. Ik snap het wel. Het lijkt iets te zeggen over de lezer. Als je een zelfhulpboek koopt, dan moet het echt wel slecht met je gaan. Dan durf je niet naar een psycholoog. Maar jij en ik weten wel beter, toch?

Zelfhulpboeken zijn geschreven om lezers weer een stap verder te helpen in hun persoonlijke ontwikkeling. En hoe gaaf is het als jij ook met je boek kunt bijdragen aan de persoonlijke ontwikkeling van jouw lezers?

Super gaaf. Kan niet anders zeggen. Niets is zo fijn als weten dat je boek wordt dichtgeslagen en dat de lezer oprecht belangrijke stappen vooruit is geholpen.
Daar deed je het voor. (Dat is waarom dit voor mij boeken van betekenis zijn.)

Een zelfhulpboek schrijven vraagt wel om een aantal speciale aandachtspunten. Niet iedereen kan zomaar een zelfhulpboek schrijven. Ik neem ze allemaal met je door.

Aandachtspunten bij het schrijven van een zelfhulpboek

Een zelfhulpboek schrijf je op zo’n manier zo dat het de lezer inspireert en dat het inzichten geeft. Dat gebeurt niet zomaar. Beeldend kunnen schrijven en het gebruiken van ervaringsverhalen zijn manieren om dit te kunnen doen. Je wil uiteindelijk dat de lezer gaat oppakken wat jij schrijft. Dus je teksten moeten aanzetten tot doen.

Het is dus duidelijk niet een doe-dit en doe-dat boek, al mogen er echt wel oefeningen in zitten. Het is ook geen stappenplan, geen opsomming van tips, geen afstandelijke infomatieoverdracht. Het is een boek dat is geschreven vanuit betrokkenheid, waarbij nog drie punten essentieel zijn. 1. Als schrijver moet jij heel goed weten waar je lezer staat, voor die je boek gaat lezen. 2. Daarnaast je moet helder voor ogen hebben waar de lezer zou kunnen staan, na het lezen van je boek. 3. En natuurlijk moet jij dus ook heel goed weten wat er nodig is om je lezer daar te krijgen, waar jij die het liefste ziet.

Oeps, moet je dan toch geen psycholoog zijn?
Nee hoor, dat hoeft niet. Maar het is wel van belang dat je de situatie van je lezer zo goed mogelijk kent. Dus verschillende jaren ervaring met het werken met mensen op het gebied waar je over gaat schrijven, is essentieel: dit is waar het expert zijn een hoofdrol speelt. Ervaring hebben met het onderwerp in je eigen leven (wat vaak het geval is bij zelfhulpboeken) geeft het boek toegevoegde waarde, omdat jij je in de lezers herkent, dat helpt jou bij het schrijven (en zij zich herkennen in de situatie waar jij was, dat is voor hen fijn lezen en schept een soort band).

 

 

Je hoeft geen psycholoog te zijn, maar wel een bewezen expert

 

Dan is er nog iets wat van groot belang is, maar wat ik vaak mis zie gaan.
Je moet oprecht zo ver zijn dat je je boek kunt schrijven zonder zelf opnieuw verstrikt te raken in emoties. Soms willen mensen boeken schrijven maar is het onderwerp waar het boek over gaat, maar half (of niet eens) verwerkt. De kans dat je opgeslokt raakt in gebeurtenissen en verhalen is dan groot en draagt niet bij aan het schrijfproces. Het kan je zelfs ophouden. Het kan ervoor zorgen dat het boek er uiteindelijk niet eens komt. Dit wil overigens niet zeggen dat alle zelfhulpboeken een emotioneel verhaal achter zich moeten hebben liggen, maar als dat wel het geval is, is dit aandachtspunt echt van belang.

Hieraan gekoppeld nog een belangrijk feit.
Wanneer jij situaties niet goed verwerkt hebt en toch met hart en ziel werkt aan je boek, kan het lastig zijn om (opbouwende) kritiek te ontvangen, zelfs van de schrijfcoach of redacteur. Omdat je je dan in de situatie aangevallen kunt voelen, terwijl het niet over de situatie gaat. En dat kan – vooral voor jou – ook lastig zijn. Je moet in staat zijn om kritiek te kunnen ontvangen en hiermee aan de slag willen gaan. (Dit geldt overigens niet alleen bij het schrijven van een zelfhulpboek.)

Je moet dus als auteur heel goed afstand kunnen nemen van de inhoud, daar met een helikopterblik naar kunnen kijken en er ‘zakelijk’ over kunnen praten. Natuurlijk kunnen bepaalde dingen waar je over schrijft je nog steeds raken en emotioneel maken, maar herpakken zou geen probleem moeten zijn.

Dus kun je zomaar een zelfhulpboek schrijven? In mijn optiek zeker niet zomaar.
Heb jij dit blog gelezen en denk jij nu; maar hee, ik ben zo ver en ik heb een boek van betekenis in mij klaarliggen dat geschreven mag worden? Maak dat zeker een afspraak om te bespreken of wij passen bij elkaar. Stuur me gewoon een e-mail.

 

Ik spreek je graag, Marianne

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoek blogs op categorie

Delen met:

Wat je woorden doen met jou

Wat je woorden doen met jou

Wat je woorden doen met jou Als schrijfcoach ben ik natuurlijk heel veel bezig met taal en taalgebruik. Maar niet alleen schriftelijk. Ook mondeling. Als je mij al even volgt op Instagram, dan weet je ook dat spiritualiteit (of energie) en de Law of Attraction in mijn...

Mariannes Mail: bloedeerlijk over ondernemen en het leven, over marketing en over schrijven. Ontvangen? Schrijf je dan meteen in:

 

 

dit veld niet invullen s.v.p.

Adres

Waleweinlaan 4
5665 CK Geldrop

Contact

Mobiel: 06-42515104
marianne@tekstgericht.nl

Jouw privacy is goed geregeld:

Voor meer inspiratie volg je mij op: